Bu animeye başlarken “tatlı bir liseli aşk hikâyesi izleyeyim, kafa dağıtırım” dedim. Ama 12 bölümün sonunda kendimden, zamanımdan ve insanlıktan şüphe eder hâle geldim. “Suki na Ko ga Megane wo Wasureta” bir anime değil, sabır testi ve bu testi izleyen herkes kaybetti. bölüm boyunca ne olur diye beklersin normalde bir karakter gelişimi, bir olay, en azından bir ruhsal kıvılcım beklersin. Burada? Hiçbir şey. Kız gözlüğünü unutuyor, oğlan içinden sayıklıyor. Her bölüm aynı. “Şimdi elini tutar” dersin, tutmaz. “Şimdi konuşur” dersin, konuşmaz. Sadece umut verip hiçbir şey yapmayan bir döngü. Boş vaatler, (Bana tanıdık geliyor) Komura gibi silik bir karakter yazmak için özel çaba gerekir. Mie desen karakter bile değil, sadece gözlüğünü unutan biri. Aralarında ne iletişim var ne duygu. 12 bölüm boyunca boş bakışlardan başka bir şey görmüyorsun. Hikâye diye sunulan şey, tekrar tekrar aynı sahneyi izlemekten ibaret.Yapımcılar “izleyici salaktır, veririz gözlüklü bir kızla ezik bir oğlan, bölüm bölüm oyalayıp geçeriz” demiş. Ve ne yazık ki işe yaramış. Ama bu romantizm değil, tatlılık değil. Finale geldiğinde de “bitti” diyor. Sadece bu. Ne bir sonuç, ne bir dönüşüm. Seni alıp bir hiçliğe bırakıyor. Bu yapımı savunan varsa ya hiç anime izlememiştir ya da boşluğu hikâye sanıyordur.